Αναρτήθηκε από: sapfoxanthiyenialiv | 09/09/2009

ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ

Η φύση είναι η τέχνη του Θεού Thomas Browne Ο Παντοκράτορας ένας πανέμορφος περιαστικός οικισμός της Πρέβεζας κινδυνεύει. Όχι από το αδηφάγο Κέντρο αλλά από τις κοντόφθαλμες και εσφαλμένες περί του περιβάλλοντος αντιλήψεις μέρους της τοπικής κοινωνίας και των αρχόντων της. Πολλοί λένε ότι η απόφαση για το Αλιευτικό Καταφύγιο δεν εκφράζει την πλειοψηφία των δημοτών αλλά ελήφθη στα πλαίσια της κακώς εννοούμενης για την περίπτωση κομματικής ή παραταξιακής πειθαρχίας. Άλλοι μη δυνάμενοι να την εξηγήσουν υποστηρίζουν ότι κρύβονται ιδιωτικά συμφέροντα. Προσωπικά πιστεύω ότι οι τοπικοί μας άρχοντες είτε έχουν κακή πληροφόρηση και κακούς συμβούλους είτε εσφαλμένες αντιλήψεις περί του περιβάλλοντος και της προστασίας του. Υπάρχει όμως χρόνος να επανορθώσουν το λάθος τους. Όπως λέει ο Σοφοκλής στην Αντιγόνη «είναι φυσικό οι άνθρωποι να υποπίπτουν σε σφάλματα. Αν κάποιος υποπέσει σε σφάλμα και προσπαθήσει να το επανορθώσει και δε μένει με τη γνώμη αγύριστη, τότε αυτός δεν είναι ούτε απερίσκεπτος ούτε δυστυχής». (Ανθρώποισι γαρ τοις πάσι κοινόν εστι τουξαμαρτάνειν? επεί δ’ αμάρτη, κείνος ουκέτ’ έστ’ ανήρ άβουλος ουδ’ άνολβος, όστις ες κακόν πεσών ακείται μηδ’ ακίνητος πέλει). Δε γνωρίζω τις τεχνικές λεπτομέρειες του τεραστίων διαστάσεων, για τα δεδομένα της περιοχής, «έργου». Με βεβαιότητα, όμως, μπορώ να υποστηρίξω ότι η κατασκευή ενός τέτοιου «έργου», ενώ προσβάλλει το περιβάλλον, είναι αμφίβολης έως ανύπαρκτης σκοπιμότητας. Αλήθεια, πόσους επαγγελματίες ψαράδες της περιοχής θα εξυπηρετήσει και γιατί οι ψαράδες αυτοί (πέντε το πολύ) δε χρησιμοποιούν για τις ανάγκες τους τα καταφύγια στο Μύτικα και στην Πρέβεζα; Αλλά ακόμη και εάν μια μελέτη σκοπιμότητας υποστήριζε την κατασκευή του, τίποτε δε μπορεί να αντισταθμίσει την ανυπολόγιστη και ανεπανόρθωτη καταστροφή του φυσικού κάλλους της ακτογραμμής του Παντοκράτορα. Ούτε, επίσης, μια περιβαλλοντική μελέτη μπορεί να εκτιμήσει την πολυπλοκότητα των παραγόντων που αλληλεπιδρούν ώστε τελικά να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το «έργο» δε θα έχει δυσμενείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Ότι το «έργο» θα θίξει ανεπανόρθωτα την αξεπέραστη μοναδική φυσική ομορφιά του Παντοκράτορα, είναι βέβαια γεγονός αναμφισβήτητο. Δεν προβληματίζονται οι κάτοικοι της Πρέβεζας από τη σημερινή κατάντια του Αμβρακικού μας; Δεν προβληματίζονται ότι με ευθύνη όλων ο Αμβρακικός τείνει να μετατραπεί σε Νεκρά Θάλασσα; Δεν προβληματίζονται και δεν αισθάνονται συνυπεύθυνοι οι τοπικοί άρχοντες για την κατασκευή του «Τουριστικού Λιμένα του Ακτίου» ακριβώς στην είσοδο του Κόλπου; Αισθάνονται υπερήφανοι για τη συνεχιζόμενη λειτουργία και μάλιστα την επέκταση των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων στην Αμφιλοχία; Έγραψε ο Θωμάς Μανόπουλος στα «Πρεβεζάνικα Χρονικά» τον Ιούνιο του 1990: «Να περπατήσουμε στις προκυμαίες, στα μουράγια και αν θελήσουμε πάμε για καμιά βαρκάδα στα λιλιπούτεια νησάκια του κόλπου, όσο ο Αμβρακικός δεν έχει πετρέλαιο . . .». Και αυτά για τη μεταφορά των εγκαταστάσεων καυσίμων στο Βαθύ. Που να φανταστεί ο Θωμάς ότι πετρελαιοφόρα θα διασχίζουν τον αβαθή και κλειστό κόλπο!! Ας μην εξάγουμε λοιπόν και ας μην επεκτείνουμε την καταστροφή του Αμβρακικού και στον πανέμορφο γειτονικό μας Παντοκράτορα. Σήμερα οι ιδέες για την τουριστική ανάπτυξη έχουν ριζικά αναθεωρηθεί και προσαρμοσθεί σε νέα δεδομένα. Καταβάλλονται προσπάθειες να διατηρηθεί και προστατευθεί η φυσική ομορφιά και ταυτόχρονα να αναδειχθεί και να προβληθεί. Άλλωστε όλοι έχουμε υποχρέωση να κληροδοτήσουμε στα παιδιά μας αυτό που βρήκαμε και εν προκειμένω να μην τα στερήσουμε από τους μοναδικούς βραχώδεις σχηματισμούς του Παντοκράτορα, εκεί όπου οι φωνές μας στις ημερήσιες εκδρομές αναμειγνύονταν με το φλοίσβο της θάλασσας η οποία άλλοτε χαδιάρικα και άλλοτε με μητρική αυστηρότητα γέμιζε πρόσκαιρα, νωχελικά ή βίαια, τις μικρές ακανόνιστες λιμνούλες των βράχων για να αποτραβηχθεί αμέσως μετά. Η σύγχρονη τουριστική ανάπτυξη δίνει μεγάλη βαρύτητα και έμφαση σε κάθε τι το παραδοσιακό. Αποκατάσταση παλαιών κτηρίων, απομάκρυνση σοβάδων από πέτρινους τοίχους, επαναλειτουργία παραδοσιακών φούρνων με ξύλα και ψήσιμο στα κάρβουνα. Προσπαθούμε λοιπόν και δικαίως να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού ανθρώπινα πρόσφατα δημιουργήματα, να διατηρήσουμε την παράδοση, τα ήθη και τα έθιμά μας, τους εαυτούς μας. Ποιος διανοείται π.χ. να προτείνει την κατεδάφιση του Σαϊτάν Παζάρ; Πολλώ δε μάλλον, ποιος μας δίνει το δικαίωμα να καταστρέψουμε ο,τι ωραίο δημιούργησε η φύση στο διάβα των χιλιετηρίδων με τις ολέθριες επεμβάσεις του βάρβαρου μπετόν; Τα τελευταία χρόνια η Πρέβεζά μας γίνεται όλο και περισσότερο γνωστή στους τουρίστες εγχώριους και ξένους. Γίνεται γνωστή πρωτίστως για τις φυσικές της ομορφιές αλλά και για το ήρεμο περιβάλλον της και τη φιλοξενία των κατοίκων της. Ας συμβάλλουμε και εμείς στη διατήρηση της φήμης της, με μικρές επεμβάσεις που ενώ δε θα αλλοιώσουν το φυσικό περιβάλλον θα βελτιώσουν ακόμη περισσότερο τη γραφική μικρή μας πόλη, διατηρώντας την π.χ. καθαρή, λαμβάνοντας μέτρα για την καλύτερη κυκλοφορία των οχημάτων και την αυστηρή εφαρμογή των κανόνων στάθμευσης, διευκολύνοντας την πρόσβαση των πεζών στην προκυμαία μέσω των γραφικών της παρόδων, εξωραΐζοντας επιλεγμένες γωνιές της με επεμβάσεις πρασίνου, απομακρύνοντας καθημερινά τα κάθε είδους σκουπίδια από τις ακτές, καθαρίζοντας, συντηρώντας και προβάλλοντας με τεχνητό φωτισμό τα μοναδικά της κάστρα, προστατεύοντας από την κατάρρευση και αναδεικνύοντας τον προμαχώνα της Βρυσούλας και άλλα πολλά. Οι τοπικοί αιρετοί άρχοντες πρέπει να γνωρίζουν ότι, όπως πολλές φορές η σιωπή είναι προτιμότερη από τα λόγια, έτσι και η «μη κατασκευή» ενός έργου είναι προτιμότερη από την κατασκευή του, επειδή, όπως εν προκειμένω και το περιβάλλον θα καταστραφεί και η υστεροφημία τους ανεξίτηλα θα κηλιδωθεί. Οι πολίτες, επίσης, της Πρέβεζας δεν πρέπει να ξεχνούν ότι ζούμε στην Ελλάδα στη χώρα της γενικευμένης ανομίας και ότι ο ιδιωτικός παράγοντας συνήθως αδιαφορεί για την κακοποίηση του περιβάλλοντος. Ουδείς μπορεί να εγγυηθεί, ενώ όλοι μπορούν να προβλέψουν, ότι το σχεδιαζόμενο «έργο», θα αποτελέσει το έναυσμα για τη δημιουργία και άλλων μικρότερων κατά μήκος της ακτής, είτε ιδιωτικών καταφυγίων είτε ποικίλων άλλων δραστηριοτήτων του ιδιωτικού τομέα. Και ως γνωστόν, ενός κακού μύρια έπονται. Το θέμα είναι πολύ, πάρα πολύ σοβαρό και εφ’ όσον οι τοπικοί μας άρχοντες εμμένουν στην απόφασή τους, νομίζω πως επιβάλλεται η διεξαγωγή δημοψηφίσματος μεταξύ των κατοίκων του Δήμου Πρεβέζης. Το φυσικό περιβάλλον είναι δημόσιο αγαθό και ο αριθμός των δημοτών είναι τέτοιος ώστε να επιτρέπει την αποτελεσματική λειτουργία της άμεσης δημοκρατίας. Αναμένω επίσης και τη δημόσια τοποθέτηση επί του κρίσιμου θέματος και των δύο βουλευτών του νομού μας. Έγραψε ο καλός δημοσιογράφος κ. Σταματόπουλος σε αφιέρωμα του ΓΕΩ για την Πρέβεζα το 2001: «Είμαστε γελοίοι οι νεοέλληνες. Εξορίσαμε την ομορφιά της φύσεως, την απομονώσαμε. Ο οιοσδήποτε εχέφρων πολίτης τούτου το κόσμου οφείλει να επισκέπτεται την Πρέβεζα, όποτε του δίδεται η ευκαιρία (να εκβιάζει τις ευκαιρίες . . .), να αφήνει την ύπαρξή του έκθετη, στην αχλή της παράδοσης του μύθου, της Ιστορίας, της φύσεως, των υδάτων, των βράχων, της μύησης στην ομορφιά. Κάθε Έλληνας που σέβεται τον εαυτό του και τη χώρα του είναι υποχρεωμένος να ταξιδέψει εκεί όπου συναντώνται η μαγεία του μύθου-λόγου με την αγριότητα-ηπιότητα της φύσεως». Είναι δυνατόν λοιπόν εμείς να απεργαζόμαστε την καταστροφή της ομορφιάς που τόσο απλόχερα σκόρπισε η φύση στη γωνιά αυτή του πλανήτη που μας φιλοξενεί και την οποία τόσο αδίστακτα και με σιγουριά μας εμπιστεύτηκε; Σημείωση: Δεν εκπλήσσουν οι δηλώσεις του κ. Πανοζάχου, ότι το «έργο» στον Παντοκράτορα αποτελούσε αίτημα των αλιέων της περιοχής (λες και ότι αυτοί ανέρχονται σε εκατοντάδες ή ακόμη και σε μερικές δεκάδες) και ότι με το «έργο» αυτό, που γίνεται «με γνώμονα την προστασία του περιβάλλοντος»(!!), θα «βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των κατοίκων της Πρέβεζας» (!!). Προφανώς με το ίδιο σκεπτικό εγκρίθηκε η άδεια λειτουργίας των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων στην Αμφιλοχία από τη νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Αιτωλοακαρνανίας και αποφασίστηκε το 2003 η επέκταση της αποθηκευτικής τους ικανότητας από τη Γεν. Γραμ. Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος. Προφανώς, επίσης, με το ίδιο σκεπτικό εγκρίθηκε το 1997 από την Υπουργό Ανάπτυξης κα Παπανδρέου η χωροθέτηση Τουριστικού Λιμένα στο Άκτιο και αποφασίστηκε το 2000 από τον Υπουργό Ανάπτυξης κ. Βενιζέλο η τροποποίηση της προηγούμενης απόφασης, επειδή δεν προβλέφθηκαν προσχώσεις μέσα στη θάλασσα(!) και κατασκευή λιμενοβραχιόνων από μπετόν μέσα στη θάλασσα!! Με το ίδιο σκεπτικό προφανώς το Λιμεναρχείο Πρεβέζης ενέκρινε το 2002 την άδεια έναρξης κατασκευής του «έργου» και με το ίδιο σκεπτικό ο Υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Λιάσκος υπέγραψε το 2005 τη σύμβαση παραχώρησης και εκμετάλλευσης της ζώνης του τουριστικού λιμένα στο Άκτιο. Όλοι, ενώ δήθεν κόπτονται για το περιβάλλον και την προστασία του, στην πραγματικότητα ασελγούν σε βάρος του για την εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων. Όμως, ενώ όλοι αυτοί είναι ξένοι για την Πρέβεζα και τους κατοίκους της και αδιαφορούν για την ανυπολόγιστη και ανεπανόρθωτη περιβαλλοντική καταστροφή που θα προκαλέσουν, γιατί οι τοπικοί μας άρχοντες εμμένουν στην κατασκευή του τερατουργήματος; Πιστεύω ότι ο Παντοκράτορας θα σωθεί, εφόσον οι κάτοικοι της Πρέβεζας, για τους οποίους υποτίθεται ότι όλα γίνονται και στους οποίους όλοι αναφέρονται, αντιληφθούν ότι το θέμα έχει άμεση σχέση με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της περιοχής και ότι το περιβάλλον είναι πολύ σημαντικό και πολύτιμο για τη ζωή μας και ταυτόχρονα εξαιρετικά εύθραυστο και ευαίσθητο για να εμπιστευθεί κανείς την προστασία του στην κρίση και στις διαθέσεις των πολιτικών.

Μιχαήλ Γ.Λουκάς καθηγητής Γεωπονικού Παν. Αθηνων

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα  Τοπική Φωνή

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: